Radon Concetration Map
Go to map

Options

Already in build.

About

Wykonanie mapy stężenia radonu na terenie Politechniki Warszawskiej


Radon to naturalny alfa-promieniotwórczy pierwiastek. Stanowi on aż 70% efektywnej dawki promieniowania naturalnego jaką otrzymuje statystyczny Polak. Jest uznany przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) za drugi po paleniu tytoniu najistotniejszy czynnik mający wpływ na powstawanie nowotworów narządów układu oddechowego. Organizacja ta stworzyła projekt International Radon Projekt (IRP), zrzeszający 40 krajów członkowskich. Ma to na celu popularyzowanie wiedzy na temat szkodliwości radonu na całym świecie.

Studenckie Koło Naukowe CAMAC Politechniki Warszawskiej działające przy Wydziale Fizyki PW i Koło Naukowe Inżynierii Chemicznej i Procesowej z Wydziału Inżynierii Chemicznej i Procesowej PW przeprowadzają w ramach Grantu Rektorskiego badania pt. ,,Wykonanie mapy stężenia alfa-promieniotwórczego gazu radonu na terenie Politechniki Warszawskiej”. W tym celu wykonane zostanie stanowisko do obróbki chemicznej detektorów oraz ich odczytu w sposób automatyczny. Na stężenie radonu w powietrzu mają wpływ takie czynniki jak: ilość naturalnie występującego w ziemi radu, typ budynku, wentylacja, szczelność fundamentów, a także pora roku. Dotychczasowe badania wykazały, iż radon kumuluje się w największej ilości na najniższych piętrach budynku, głównie w piwnicach. Z tego względu układy pomiarowe zostaną rozmieszczone w 3 różnych miejscach w budynku: w piwnicy, na pierwszym oraz na najwyższym piętrze.

Układ, służący do pomiaru stężenia radonu, zbudowany jest z plastikowej komory dyfuzyjnej, za którą umieszczona jest przezroczysta płytka CR-39. Jest to handlowa nazwa poliwęglanu diglikolu allilowego (PADC). Radon samorzutnie ulega rozpadowi alfa i powstałe w ten sposób cząstki zderzają z powierzchnią płytki CR-39. Przechodząc przez materiał detektora uszkadzają one wiązania chemiczne powodując pojawienie się śladów. Ekspozycja detektorów trwa 3 miesiące, a następnie są one wytrawiane w zasadzie sodowej lub potasowej w odpowiednich warunkach fizycznych. W wyniku reakcji chemicznej ślady po zderzeniach cząstek alfa zwiększają swoją średnicę, co umożliwia odczyt pod mikroskopem. Po odpowiedniej kalibracji analiza otrzymanych zdjęć umożliwia oszacowanie wielkości ekspozycji na radon.

If you have any questions contact us!

camac@fizyka.pw.edu.pl